Εξήγηση...με αφορμή ένα ακόμα βραβειάκι!!

Καλημέρα και πάλι μετά από ένα όμορφο τριήμερο. 

Καλή Σαρακοστή να έχουμε!

Ελπίζω όλοι σας να διασκεδάσατε με την ψυχή σας και να καταφέρατε να γεμίσετε τις μπαταριούλες σας. Έλα δεν θέλω γκρίνιες που επιστρέψατε πίσω στις δουλειές σας. Υπομονή και το επόμενο τριήμερο πλησιάζει, έχουμε και την 25η Μαρτίου μπροστά μας. Και αν δεν καταφέρατε να πάτε κάπου το τριήμερο που μας πέρασε, ελπίζω να καταφέρετε να το κάνετε σε αυτό που μας έρχεται.

Επιστροφή στο blog μου με βραβειάκι! Ένα όμορφο βραβειάκι που απέκτησα και πάλι είς διπλούν από δύο αγαπημένες μου φίλες blogger, την Ιωάννα (Ιστορίες της Ημέρας και της Νύχτας) και την Σόφη (Η γιαγιά μου η Κασσιανή). Σας ευχαριστώ και τις δύο που με τιμάτε με το βραβειάκι γιατί έχετε δύο απο τα πολύ αγαπημένα μου blog.

Η Ιωάννα με το Ιστορίες της ημέρας και της Νύχτας με ταξιδεύει μέσα από τις ιστορίες της με τρόπο ιδιαίτερο και ξεχωριστό. Το blog της είναι το βιβλιαράκι μου τσέπης το οποίο περιμένω πως και πως πότε θα κυκλοφορήσει για να ετοιμάσω μια μεγάλη κούπα από το αγαπημένο μου αφέψημα, να κάτσω στην καρεκλίτσα μου και να χαθώ στις σελίδες του.

Η Σόφη με το Η γιαγιά μου η Κασσιανή με ταξιδεύει κάθε φορά μέσα από τις ιστορίες της γιαγιάς της Κασσιανής στα παιδικά της χρόνια. Οι αφηγήσεις της γίνονται μέσα από τα δικά της παιδικά μάτια, όπως έζησε την γιαγιά της τότε που ήταν μικρή, και αυτό με κάνει να νιώθω και εγώ λίγο παιδί κοντά της. Γίνομαι η παιδική της φίλη που ζεί την γιαγιά Κασσιανή παρέα με εκείνη.

Σας ευχαριστώ λοιπόν και τις δύο από την καρδιά μου!

Μαζί με το βραβειάκι υπάρχουν και 4 απαντήσεις στις οποίες πρέπει να απαντήσω. Ξεκινάμε λοιπόν...

Γιατί δημιούργησα το blog μου;
Το blog αυτο δημιουργήθηκε πριν απο 4μήνες περίπου, σε μια περίοδο πάρα πολύ δύσκολη για εμένα, ψυχολογικά. Πάντα μου άρεσε να γράφω και πάντα η ιδέα του να γράψω με περιτριγύριζε στο μυαλό μου. Ο γάτος μου, που πάντα διάβαζε blogs στον ελεύθερό του χρόνο, μου έριξε την ιδέα να ετοιμάσω το δικό μου blog μια μέρα γεμάτη κλάματα και στεναχωρίες... Ξεκίνησα δοκιμαστικά με την πρώτη ανάρτηση, το όνομα ήρθε τελείως στο άσχετο, με διάβασε και με ενθάρρυνε να το κρατήσω. Δεν είχε άδικο..με έχει βοηθησει πάρα πολύ απο τότε και τον ευχαριστώ πολύ που πίστεψε σε εμένα.

Ποιά blogs επισκέπτομαι συνήθως;
Συνήθως προσπαθώ να επισκέπτομαι όλα όσα έχω γίνει μέλος. Βέβαια, όσο η λίστα μου μεγαλώνει τόσο δυσκολεύομαι να τα παρακολουθώ όλα. Η σωστή ερώτηση θα ήταν σε ποια blogs έχω γίνει μέλος. Γίνομαι σε εκείνα που απλά μου κάνουν ένα κλίκ από τον τρόπο γραφής τους. Θα υπάρξουν αναρτήσεις τους που δεν θα με αγγίξουν τόσο αλλά θα υπάρξουν και αναρτήσεις που θα λατρέψω. Σε όλους μας συμβαίνει αυτό νομίζω.  Είναι κάτι τελείως φυσιολογικό. Αν και εδώ που τα λέμε, υπάρχουν blogs, δεν θα μαρτυρήσω ποιά,  πού όλες τους οι αναρτήσεις είναι απλά καταπληκτικές.

Ποιά είναι τα αγαπημένα μου θέματα;
Οτιδήποτε εκτός απο πολιτικά. Τελεία και παύλα. Σε ελάχιστες (μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού μου) αναρτήσεις πολιτικού περιεχομένου έχω σχολιάσει και αυτό γιατί απλά ένιωσα πως είχα να πω πράγματα. Συνήθως όμως δεν θέλω να πω και ας έχω. Διότι πολύ απλά είμαι εξοργισμένη με όλη την πολιτική επικαιρότητα. Προσπαθώ να κρατάω τις απόψεις μου για την κατάλληλη ώρα και στιγμή. Επίσης, συνήθως σε πολιτικές αναρτήσεις καταλήγεις να τσακώνεσαι, κάτι που επίσης δεν θέλω. Να τσακώνομαι όταν πολύ απλά μπαίνω για να διαβάσω και να ξεχαστώ? Ευχαριστώ δεν θα πάρω.

Μία λέξη που χρησιμοποιώ πάντα στο blog μου
Χμμμμ δεν έχω παρατηρήσει κάτι. Ίσως το "πάντα" και το "σας φιλώ γλυκά" με το οποίο κλείνω τελευταία τις αναρτήσεις μου.

Τώρα το βραβειάκι πρέπει λεει να το δώσω σε 5 blog που διαβάζω.. Επειδή δεν ξέρω πόσοι το πήρατε και πόσοι όχι, θα προσπαθήσω να το δώσω σε blogs που διαβάζω τελευταία αλλά και σε κάποια πιο παλιά που θεωρώ δεν το έχουν πάρει. Ελπίζω να μην έχω πέσει έξω.

Να τονίσω πως δεν είστε υποχρεωμένοι να κάνετε ανάρτηση επειδή σας το δίνω. Μπορείτε απλά να το πάρετε και να το μοστράρετε στην σελίδα σας.

Το μαγγανοπήγαδο

Γιατί είναι από τα λίγα blogs με ποίηση που με συγκινούν

Γκρινιάρικο Μαρούλι

Γιατί την λατρεύω έτσι απλά και τελευταία δεν πολυγράφει κιόλας. Είχε και τα γενεθλιάκια της το blog οπότε είναι το δωράκι μου για εκείνη

Οι σκέψεις μου

Γιατί πάντα με αγγίζει με τα γραπτά της και θα ήθελα πολύ να στείλω το βραβειάκι μου ταξιδάκι στο εξωτερικό

Μανταρίνι

Γιατί κάνει μια μεγάλη προσωπική προσπάθεια για την υγεία της και τα βραβειάκια πάντα φτιάχνουν την διάθεση

Οπου φυσάει ο Άνεμος

Γιατί μου αρέσει πάρα πολύ ο ευαίσθητος τρόπος που προσεγγίζει την καθημερινότητα και αυτό το αναγνωρίζω διπλά στους άντρες.

Και επειδή μου αρέσουν οι εξαιρέσεις στον κανόνα θα δώσω το βραβειάκι σε ένα ακόμα μπλογκ που θα ήθελα πολύ να το παραλάβει μιας και ταιριάζει πολύ και στο μπλογκ..

Nice Things!
Γιατί ασχολείται με την μόδα (και όχι μόνο) και σαν κορίτσι της μόδας που είμαι δεν θα μπορούσα να μην την επιλέξω. Επίσης, παρουσιάζει τα θέματα κάθε φορά με πολύ όμορφο τρόπο που το απολαμβάνω. 

*

*

*

Και τώρα κάτι τελευταίο και σημαντικό.. Επειδή ήθελα να ετοιμάσω μια ανάρτηση σχετικά με το blog μου και εμένα, νομίζω ότι μπορώ να το ενσωματώσω το όλο θέμα εδώ, σε αυτή την ανάρτηση.

Για να εξηγούμαι λοιπόν και να μην παρεξηγούμαι...

To blog αυτό δεν το ξεκίνησα για να προσελκύσω λαό που θα με προσκυνάει και θα τους προσκυνάω. Στην ουσία ούτε καν περίμενα ότι θα υπάρξουν τόσα ενεργά μέλη που θα συμμετέχουν στις αναρτήσεις μου. Ειλικρινά πάνω σε αυτό σας ευχαριστώ πολύ. Όμως, επειδή συνέβησαν διάφορα τελευταία και έφτασαν πολλά στα αυτιά μου και στα μάτια μου, φτάνω στην θέση να σας πω πως έγω μέλος κλίκας δεν θα γίνω ποτέ. Ούτε ήμουν και ούτε θα γίνω. Όχι μόνο στο χώρο των blogs αλλα γενικά στην ζωή μου. Έχω μάθει να λειτουργώ από μόνη μου, βάση των δικών μου αξιών και πεποιθήσεων.

Σας ευχαριστώ πολύ όσους προσπαθείτε να μου χτυπήσετε καμπανάκι για τους τυχόν κινδύνους. Όμως θα ήθελα η προσπάθειά σας να μείνει έως εκεί. Έχω και μια δικιά μου κρίση και μπορώ θεωρώ να ξεχωρίσω τα "πρέπει" και τα "δεν πρέπει". Η μανούλα μου σταμάτησε να παίζει αυτό τον ρόλο χρόνια τώρα, και αυτό γιατί κατάλαβε οτι δεν το χρειάζομαι τόσο. Άλλη μανούλα ή άλλο πατέρα δεν τον χρειάζομαι, σας ευχαριστώ πάρα πολύ για το ενδιαφέρον σας. Δεν θα ήθελα να φτάσω στο σημείο ούτε να μιλήσω άσχημα ούτε να τσακωθώ. 

Σας εκτιμώ όλους για αυτό που είστε, δηλαδή blogger σαν εμένα, και πιστέψτε με μέσα από τα γραπτά σας έχω διαμορφώσει την άποψή μου για το ποιοί είστε και στην πραγματική ζωή. Μπορεί να είναι λανθασμένη αλλά όπως και να έχει αυτή έχω διαμμορφώσει. Σίγουρα το ίδιο έχετε κάνει και εσείς για εμένα. Με κάποιους από εσάς έχω έρθει πιό κοντά και έχω πεί και δέκα κουβέντες παραπάνω. Δεν αναγκάστηκα να έρθω κοντά σας ούτε αποσκοπώ σε κάτι. Απλά είμαι πάντα ανοιχτή και κοινωνική σε ανθρώπους που είναι το ίδιο ανοιχτοί και κοινωνικοί μαζί μου. Κάπως έτσι ξεκινάνε άλλωστε και οι φιλίες.

Αν κάποιος δεν με γουστάρει ή νιώθει οτι δεν πρέπει να έχει πολλά πολλά μαζί μου, μπορεί απλά να το πράξει και να απομακρυνθεί από εμένα. Δεν έχω υποχρεώσει κανέναν να είναι φίλος μου. Ξεκίνησα να γράφω για εμένα και ναι μου αρέσει που μέσα από τα γραπτά μου επικοινωνώ με κόσμο και ανταλάσσω απόψεις. Αν μέσα από όλο αυτό προκύψει και μια καλή φιλία εννοείται πως θα είναι διπλή χαρά για εμένα. Αλλά αυτά προκύπτουν..δεν γίνονται με το ζόρι. Ή δένεις με κάποιον ή δεν δένεις. Τόσο απλά.

Ένα ακόμα θέμα, το οτι τα έχω καλά με ορισμένους που μεταξύ τους έχουν σφαχτεί επίσης δεν είναι κάτι στο οποίο θα πάρω θέση. Όσο τα έχω εγώ καλά δεν έχω και λόγο να χαλάσω καμία σχέση ή να μπλέξω με διαμάχες. Αν δεν τα πάτε καλά μεταξύ σας τότε δικό σας πρόβλημα και όχι δικό μου. Επίσης, δεν θα λάβω θέση ποτέ σε σπασμένα τηλέφωνα. Δεν θα έρθεις να μου πείς και να τρέξω να πώ και μετά να τρέξεις να πας αλλού. Λέω αυτά που είναι να πω εκεί που ξέρω πως μόλις τα πω θα παραμείνουν εκεί που τα είπα. Πουθενά αλλού. Παιδάκι δεν είμαι. Κάποτε ήμουν, όχι πια.  Αν το έκανα αυτό, τότε ήδη θα είχα μαλλιοτραβηχτεί με όλους. Διότι ειλικρινά, μου έχουν πεί πολλά για πολλούς. Απλά έχω επιλέξει να μην ασχοληθώ γιατί στην τελική δεν έχω και λόγο.

Τέλος, όλοι λίγο πολύ γνωρίζετε για την σχέση μου με τον γάτο. Το ότι γνωρίζετε είναι σαφώς δικιά μου και δικιά του επιλογή. Αν θέλετε να ασχολείστε πίσω από την πλάτη μας με αυτό τότε είναι δικό σας θέμα. Δεν μας απασχολεί αν γίνουμε εμείς η ασχολία σας η καθημερινή. Εμείς λέμε αυτά που θέλουμε να πούμε σχετικά με την σχέση μας μέχρι εκεί που το αντέχουμε και το γουστάρουμε. Αν θέλετε διαβάζετε, αν όχι πάλι δικιά σας επιλογή. Είπαμε, εδώ είμαστε για να κάνουμε το κέφι μας και όχι να αγχωνόμαστε και ούτε να χαλάμε τις καρδιές μας. Και όχι, δεν με φοβίζει το αν γνωρίζετε τα ελάχιστα για εμένα και εκείνον. Διότι πολύ απλά η σχέση μας υφίσταται εκτός blog και δεν στηρίζεται απο αυτό καθεαυτό.

Λυπάμαι που έφτασα στο σημείο να γράψω όλα αυτά και μάλιστα μέσα απο ένα blog, το δικό μου, που δεν θα ήθελα με τίποτα να γίνει το μέσο ξεκατινιάσματος, αλλά δεν είχα και άλλη επιλογή. Το προτίμησα να το κάνω εδώ παρά να κάθομαι να τα λέω στον κάθε ένα ξεχωριστά και να τσακώνομαι και στο τέλος. Και θα εκτιμήσω δεόντος αν δεν με πιάσετε να με ρωτήσετε αν όλο αυτό απευθύνεται συγκεκριμένα σε κάποιον. Απευθύνεται σε όλους όσους με διαβάζουν, είτε έχουν ανάμειξη προσωπική είτε όχι.

Είναι μια εξήγηση για να αποφύγω την οποιαδήποτε παρεξήγηση.


Σας φιλώ γλυκά!


*** Τις απόψεις μου περί blogs και bloggers τις υπογράφει και ο γάτος μου, μιας και έγινε μια μίνι συζήτηση επάνω σε αυτό το θέμα και συμφωνεί απόλυτα σε όλο αυτό.