Ούτε στα παραμύθια

 "Ούτε στο γνωστό σε όλους μας παραμύθι η Κοκκινοσκουφίτσα δεν γλύτωσε από τα κοφτερά δόντια του Λύκου που παραμόνευε στο δάσος. Και εκείνη χαρωπή περπατούσε στο δάσος με το καλαθάκι της για να πάει φαγητό στην γιαγιά της."

Διαβάζω, αρκετά θα έλεγα, ειδικά τώρα που η ανεργία με συντροφεύει και ο χρόνος μου είναι άπλετος. Όχι καλέ, δεν διαβάζω και ολημερίς ολονυχτίς, αλλά όπου πέφτει το ματάκι μου κάθομαι και διαβάζω με όλη μου την προσοχή. Ναι, διαβάζω επιλεκτικά, αυτό ομολογώ πως πάντα το είχα, δηλαδή θα πρέπει να μου κάνει ένα κλικ κάτι για να ασχοληθώ, αλλιώς το προσπερνάω με συνοπτικές διαδικασίες. Το στανταράκι που τελευταία προσπερνάω χωρίς καν μία ματιά είναι τα πολιτικά. Δεν τα μπορώ, δεν τα θέλω, δεν τα αντέχω. Μπούχτισα η γυναίκα. Για να ασχοληθώ με πολιτική θα πρέπει να είναι κάτι too much, πχ. να την πέσουν μαζικά σε αυτά τα 300 πρόβατα και να τα σουβλίσουν το Πάσχα, να φαμε να χορτάσουμε κιόλας που έχει γίνει το στομαχάκι μας μια σταλιά. Και επειδή αυτό δεν θα γίνει ποτέ, απλά προσπερνάω η γυναίκα, τι να κάνω. 

Αφού λοιπόν διαβάζω ότι προκύψει, έτσι και εχθές βράδυ έπεσε το ματάκι μου σε ένα σχόλιο που άφησε κάποιος, σε κάποια και πάει λέγοντας, σε αυτό το facebook που όλα ταξιδεύουν σαν αστραπή και πριν το καταλάβεις μπορεί να έχεις κάνει ένα σχόλιο για την κιλότα της αλληνής που την απλώνει στην Αθήνα και να βρεθεί να το μάθει ο άλλος που μένει στον Έβρο και να είναι και γνωστός της κιλότας και να σμίξουνε. Ένα τέτοιο πράγμα λοιπόν.. Όχι δεν θα σας μιλήσω για κιλότες και άλλα τέτοια, το θέμα μου και σήμερις είναι σοβαρό, μην κοιτάτε που σας το φέρνω ομαλά, είναι για να μην μου πάθετε τίποτα από την πολύ σοβαρότητα. 

Διάβασα λοιπόν που λετε για το γνωστό θεωρώ σε όλους μας ιστότοπο σχετικά με την μαγειρική της διπλανής πόρτας, δεν θα κατονομάσω μην φαμε και καμία  μήνυση και δεν είμαι για τέτοια η άνεργη, προσπαθήστε να καταλάβετε από τα συμφραζόμενα. Την μαγειρική λοιπόν της διπλανής πόρτας, κάπως έτσι το έχουν ονομάσει. Όχι αυτός ο ιστότοπος δεν δίνει συνταγές και άλλα όπως κάνουν άλλοι. Σκοπός του είναι, λεει, να διαμεσολαβήσει και να φέρει κοντά ανθρώπους που μαγειρεύουν σπίτια τους και θέλουν να διαθέσουν, επί χρήμασι το τονίζω, τις μεριδούλες τους στον συνάνθρωπο που δεν θέλει να αγοράσει φαγητό από την χι ψι ταβέρνα αλλά να φαει ένα μαμαδίστικο σπιτικό φαγητάκι. Όλα καλά όλα ωραία εδώ, έτσι δεν είναι? Και εγώ θα το ήθελα πολύ να μπορώ να παραγγέλνω μαμαδίστικα φαγάκια, και ποιος δεν θα το ήθελε!!

Μου θύμισε όλο αυτό που διάβασα ένα απόγευμα στο σπίτι φίλων, με το καφεδάκι μας και τα σνάκ μας και τα αστεία μας και γενικά όλα αυτά τα όμορφα, που μου είχαν ανοίξει συζήτηση όλη η παρέα για το επαγγελματικό μου μέλλον και μου αράδιαζαν ένα σωρό ιδέες για το τι θα μπορούσα να κάνω ώστε να σταθώ στα πόδια μου έστω και προσωρινά. Μέσα σε όσα είχα ακούσει είχε πέσει η πρόταση και για το συγκεκριμένο ιστότοπο που ειλικρινά πρώτη φορά από εκείνους το άκουσα. Μου εξήγησαν περί τίνος πρόκειται και μου είπαν όμορφα και ωραία "Να βρε, ευκαιρία να πλασάρεις το καταπληκτικό σου σουφλέ και να βγάλεις και κανα χαρτζιλίκι". Ομολογώ πως γέλασα, διότι μου φάνηκε λίγο τρελό να συμβαίνει όλο αυτό και να μην το έχω πάρει χαμπάρι. Σκέφτηκα ευθύς πως δεν μπορεί, κάποιο λάκκο έχει η φάβα σε όλο αυτό το θέμα, και με την μία το απέρριψα διότι μου φάνηκε και λίγο χαζό όλο αυτό. Να φτιάχνω σουφλέ και να το πουλάω στον κάθε άγνωστο.. ήμαρτον θεέ μου. Φυσικά, όταν γύρισα σπίτι ψάχτηκα λιγάκι να δω πως λειτουργεί όλο αυτό και ιδού λοιπόν το αποτέλεσμα της μίνι έρευνάς μου. 

Πώς λειτουργεί λοιπόν το όλο θέμα "φαγητό της διπλανής πόρτας", για εσάς που δεν γνωρίζετε. Μπαίνω εγώ πχ. η άνεργη που θέλω να βγάλω και το χαρτζιλικάκι μου με την μαγειρική μου, κάνω μια εγγραφή στο εν λόγω ιστότοπο, δίνω τα προσωπικά μου στοιχεία ώστε να καταγραφώ σαν μέλος, χωρίς αυτά να φαίνονται στους τρίτους, και ετοιμάζω ένα προφίλ για να προσελκύσω πελάτες. Μαγειρεύω που λετε το σουφλεδάκι μου σήμερα, μπαίνω στο προφίλ μου, το δηλώνω, ενημερώνω πόσες μερίδες μπορώ να διαθέσω, δίνω και μία τιμή για την μερίδα και περιμένω μέχρι ο ενδιαφερόμενος να μου "χτυπήσει την πόρτα". Αν θέλω ανεβάζω την συνταγή, τα υλικά, φωτογραφία ή ακόμα και βίντεο με την όλη διαδικασία του μαγειρέματος. Εσύ, ο ενδιαφερόμενος που θέλεις μαμαδίστικα φαγητά, έχεις εγγραφεί στον εν λόγω ιστότοπο σαν μέλος και ψάχνεις βάση της περιοχής σου, ποιος "γείτονας" μαγειρεύει για εσένα, σου δίνει το προφίλ του, το φαγητό και τις λοιπές πληροφορίες ακόμα και κριτική που έχει λάβει από άλλους ενδιαφερόμενους του παρελθόντος. Επιλέγεις λοιπόν εμένα με το τρομερό μου σουφλέ, έρχεσαι σε επαφή μαζί μου μέσω του ιστότοπου και κανονίζουμε την συνάντηση για να παραδοθεί το "πακέτο". Τώρα αν εγώ σαν καταπληκτική σεφ που είμαι έχω μια λίστα φαγητών σπεσιαλιτέ μου μπορώ να ανεβάσω την λίστα και να πω ότι δέχομαι παραγγελίες και από την προηγούμενη ημέρα. Έτσι για να προλαβαίνω τους πάντες και να είμαστε όλοι ευχαριστημένοι. Τόσο απλά. 

Ο ιστότοπος διαμεσολαβητής, φυσικά έχει λάβει τα μέτρα του και έχει προειδοποιήσει στους όρους χρήσης για το κάθε ενδεχόμενο παρατράγουδο, έτσι να είναι καλυμμένος από την μεριά του και μην φαει και μηνύσεις. Λογικότατο. Μάλιστα δε, φροντίζει να δίνει και συμβουλές για το πως θα γίνει η "δοσοληψία" του φαγητού ώστε να σε προστατεύσει, γιατί μην το έχει και κρίμα στο λαιμό του στο τέλος. Σου λεει ξεκάθαρα, κύριε μάγειρα θα δώσεις ραντεβού με τον ενδιαφερόμενο όχι στο σπίτι σου αλλά σε ένα ουδέτερο σημείο που θα εξυπηρετεί και τους δύο, πχ. μια πλατεία. Και εσύ κύριε ενδιαφερόμενε, να φροντίσεις να έχεις επάνω σου το ακριβές αντίτιμο του ποσού ώστε να μην ψάχνει ο μάγειρας να σου χαλάσει πενηντάευρω, είναι αμαρτία. Επίσης σε συμβουλεύει, να μην ξεχάσεις να γυρίσεις να βαθμολογήσεις τον μάγειρά σου για το φαγητό που έφαγες, διότι είναι σημαντικό να ξέρουν οι υπόλοιποι αν θα φάνε 3 αστέρια σουφλέ ή σκατά. Μα πόσο όμορφα και τακτοποιημένα και προσεγμένα όλα, με τις λεπτομέρειες τους, με τα πάντα. Η ευκολία στο μεγαλείο της ε?? Ζούμε σε έναν τόσο όμορφο και απλό κόσμο τελικά!! Αυτό το ίντερνετ μας ενώνει!! 

Μωρέ, είμαστε στα καλά μας? Δηλαδή να αρχίσω να σκίζω τα μπλουζάκια μου σαν τον Ρουβά και να τραβάω τις κοτσίδες μου? Πάμε καλά? Και απορώ με τόσα χαϊβάνια που συμμετέχουν στο συγκεκριμένο θέμα σαν μάγειρες και σαν πειναλέοι! Ήμαρτον Παναγία μου, τι άλλο θα ζήσω μου λετε? Μόνο εγώ βρε είμαι τόσο υποψιασμένη? Μόνο εγώ τελικά φοβάμαι όλα αυτά? Διότι αρχίζω να πιστεύω πως ή εγώ τρελάθηκα και πρέπει να κλειστώ άμεσα στις κλινικές ή ο κόσμος έχει τρελαθεί και εγώ πρέπει να πάρω δρόμο. Που? Δεν ξέρω.. κάπου μακριά από εδώ πάντως!! Τι να πω δηλαδή.. Και μετά από το χθεσινό σχόλιο κάθισα να διαβάσω, να δω εντυπώσεις καταγεγραμμένες στο ίντερνετ, να δω ανθρώπους να έχουν αντιδράσει, μα δεν βρήκα τίποτα. Τίποτα σας λεω, σε κανένα φόρουμ, σε κανένα μπλογκ, τίποτα. Το μόνο που βρήκα μια επίσημη επιστολή που έγραψε ο πρόεδρος των εστιατορίων και λοιπών, που εξέφραζε και αυτός όλα αυτά που με πνίγουν και εμένα. 

Υπάρχει  καταρχήν το θέμα "φοροδιαφυγής" μιας και δεν κόβονται αποδείξεις, που εμένα αυτό το θέμα ειλικρινά δεν με ενοχλεί, διότι εδώ τόσοι άλλοι φοροδιαφεύγουν με εκατομμύρια ευρώ θα με νοιάξουν τώρα τα 7 ευρώ η μερίδα που δεν θα κοπεί απόδειξη? Καλά κάνουν και δεν κόβουν απόδειξη για αυτά τα ποσά στην τελική. Γιατί είδατε ποτέ κανέναν γιατρό να του δίνεις φακελάκι τα χιλιάρικα και να σου λεει μισό να σου κόψω και απόδειξη? Δεν  είδατε! Και όχι δεν βρίσκομαι εδώ για να δώσω εγώ στο κράτος τον τρόπο να πατάξει την φοροδιαφυγή. Ξεκίνα να μαζεύεις τους μεγάλους και μετά μάζεψε και τους μικρούς! Και αν δεν μπορείς να το κάνεις, τότε μην πνίγεις και την θηλιά στους υπόλοιπους επειδή για μία φορά στην ζωή τους δεν μπόρεσαν να δώσουν την δόση στην ώρα τους.

Πέρα όμως από το θέμα αποδείξεων, δεν αναλογίζετε κανένας μας πλέον τους πραγματικούς κινδύνους που κρύβονται πίσω από μία τέτοια ενέργεια? Θα μπορούσα άνετα εγώ να είμαι μια ψυχοπαθής που ξύπνησα μια μέρα και θέλησα να ξεκάνω όλους τους γείτονές μου με ποντικοφάρμακο. Και θα το επιτύχω, διότι κανείς δεν θα το καταλάβει, κανείς δεν θα μπορέσει να με εντοπίσει διότι στην τελική, έχω δώσει και ψεύτικα στοιχεία στο προφίλ μου και κανένας δεν γνωρίζει και τις παραγγελίες μου και ούτε απόδειξη κόβω ώστε να υπάρξει στοιχείο. Το παραδίδω, το τρωει και γεια σας. Και δεν προλαβαίνει να αφήσει και κριτική διότι τι να προλάβεις, ούτε να φωνάξεις δεν προλαβαίνεις, μία και έξω. Έτσι απλά. Από την άλλη, θα μπορούσα εγώ να μαγειρέψω σωστά το σουφλεδάκι μου και προσεγμένα, αλλά εσύ ο κύριος ενδιαφερόμενος να είσαι ο δράκος που έχει βιάσει γυναίκες και κοριτσάκια και τον αναζητούν οι αρχές, ο τζακ ο αντεροβγάλτης, ο απαγωγέας που κάνει τράφικινγκ γυναικών ή ακόμα και ο απαγωγέας που παίρνεις το νεφρό μου και το μοσχοπουλάς και με βρίσκουν την επομένη μέρα στην χωματερή. Τέλος, θα μπορούσες να είσαι μέλος σπείρας διαρρηκτών και να βάλεις ανθρώπους να με ακολουθήσουν την ώρα που επιστρέφω σπιτάκι μου, να το μαρκάρετε και την επόμενη φορά που θα παω για παράδοση εσείς να μπουκάρετε και να το συγυρίσετε ολάκερο. Και εγώ χαρούμενη που μάζεψα 7 ευρουλάκια την μερίδα για το σουφλεδάκι μου θα γυρίσω και θα διαπιστώσω ότι έχασα μόλις και δέκα χρόνια τουλάχιστον από την ζωή μου.

Αυτά είναι τα σενάρια που έφτασαν  στο δικό μου μη διεστραμμένο μυαλουδάκι, φανταστείτε λοιπόν τι σενάρια μπορούν να προκύψουν από κάποιον που θα είναι πραγματικά διεστραμμένος. Πώς να μην απορώ λοιπόν που συμβαίνουν όλα αυτά μπροστά στα μάτια μου και κανείς μα κανείς απλός πολίτης σαν εμένα δεν βλέπω να αντιδράει? Τόσο πολύ μπροστά είμαστε πια που πρέπει να επιτρέπουμε όλη αυτή την κατάσταση και να την συγχαίρουμε κιόλας και να την διαφημίζουμε και μέσα από όλα τα κανάλια και τις εκπομπές? Μπράβο μας λοιπόν, τι να πω.. Μακάρι να μην γίνει ποτέ τίποτα, αλλά πολύ φοβάμαι ότι όλο και κάτι θα συμβεί, διότι γύρω μας καραδοκούν πολλοί που ψάχνουν ευκαιρίες για να δράσουν με το αρρωστημένο τους μυαλό. Πάντα υπήρχε αυτό, απλά τώρα παράγινε.. Άντε να δω και τους ντίλερ σε κανα προφίλ με ιδιότητα μαστερ σεφ, να μοστράρουν κουραμπιέδες "πρώτο πράμα" με άχνη διαλογής και να γίνεται και η παράδοση σε όλη την Ελλάδα ακόμα πιο εύκολη.

 Ούτε στο γνωστό σε όλους μας παραμύθι η Κοκκινοσκουφίτσα δεν κατάφερε να γλιτώσει απο τα κοφτερά δόντια του Λύκου που παραμόνευε στο δάσος. Και εκείνη χαρωπή περπατούσε στο δάσος για να πάει το φαγητό στην γιαγιά της. Μου φαίνεται πως ξεχάσαμε όλα όσα μας έμαθαν απο μικρά να προσέχουμε. 

Ας παραγγείλουμε λοιπόν όλοι μας μαμαδίστικα φαγητά. Να τρέξουμε να μην χάσουμε. Μη τυχόν και βρεθεί κάποιος και μας πεί "οπισθοδρομικούς". Τι ντροπή! 

Με τις υγείες μας! 


**** Σας ενημερώνω λοιπόν και με κάτι που είδα μόλις. Η σελίδα τους στο facebook απαριθμεί αυτή την στιγμη 12.307 Like. Που σημαίνει οτι τόσοι συνάνθρωποί μας συμφωνούν με την ιδέα του συγκεκριμένου ιστότοπου. Για το πόσα μέλη απαριθμούν σαν σεφ και σαν αγοραστές ιδέα δεν έχω. Τα συμπεράσματα δικά σας.