Το χρονικό ενός (ακόμα) interview

Ναι αγαπητέ μου tremens, καλά κατάλαβες. Αυτή η ανάρτηση είναι αφιερωμένη σε εσένα κατα κύριο λόγο αλλά και σε όσους ανήκουν σε αυτό το ξακουστό κλάμπ των άνεργων που με τόσο κόπο μπήκαμε και όλοι μας ζηλεύουν.

Μιάς και είμαι λοιπόν παλιά καραβάνα στον χώρο αυτό και έχω κάνει τα άπειρα interview και θεωρούμε πιστεύω πλέον αρκετά έμπειρη (θα τρελαθώ, θα πηδηχτώ απο το παράθυρο), είπα να σου παραθέσω το χρονικό του πρόσφατου interview, τώρα που το έχω και φρέσκο στο μυαλό μου πριν μπαγιατέψει και αυτό όπως όλα τα προηγούμενα.

Διάβαζε λοιπόν να μαθαίνεις τι μπορεί να σου συμβεί όταν θα σε καλέσουν να συνεντευξιαστείς (αρκετά με την ξένη ορολογία) για μία θέση που φυσικά δεν έχεις καμία μα καμία εμπειρία και καμία μα καμία γνώση. Διότι αυτό προέκυψε σε εμένα μιας και έχω αρχίσει να στέλνω σαν την τρελή παντού βιογραφικά χωρίς να ξέρω καν αν η αγγελία που ζητάει "κοπέλα έμπειρη και εχέμυθη για πόστο γραφείου" αναφέρεται σε θέση πορνοστάρ, άντε μην τα παραλέω (άκου εκεί σταρ), πορνοκομπάρσου.

Ας το πιάσουμε λοιπόν απο την αρχή για να σε βάλω λίγο και στο κλίμα του πως προέκυψε αυτή η συνέντευξη. Αφού λοιπόν έχω αποδεχτεί το γεγονός οτι η καριέρα που ονειρευόμουν ώς στέλεχος (το λιγότερο) μιας εταιρείας ρούχων πλέον δεν έχει καμία μα καμία προοπτική να πραγματοποιηθεί (ούτε καν μια ταπεινή υπάλληλος δεν ενδέχεται να είμαι σε τέτοια εταιρεία), διέδωσα στον κύκλο μου οτι πλέον είμαι έτοιμη να τα κάνω όλα, και όταν λέμε όλα εννοούμε όλα, ακόμα και αν με βάζουν να γλύφω σκάλες με την γλωσσίτσα μου (γιατί το να γλύψεις κάτι άλλο μπορεί να είχε περισσότερες προοπτικές απο το να γλύψεις σκάλες). Όσο για το μισθό? φυσικά και διέδωσα οτι δεν με απασχολεί πλέον (ναι είμαι τόσο λαρτζ που τι να τα κάνω τα ψωροευρώ), οτι θα δουλέψω και για ψίχουλα (καλά να πάθουμε).

Έτσι λοιπόν όλοι οι γνωστοί και γνωστοί του γνωστού και του παραγνωστού ασχολούνται (έτσι θέλω να πιστεύω) και με την πάρτη μου και μία στο τόσο μου εμφανίζεται και μια προτασούλα (μην φανταστείς τίποτα τρελό, διότι αν ήταν κάτι καλό θα ημουν ακόμα εδώ να σου δίνω οδηγίες??). Ετσι και αυτή την φορά, η αδερφούλα μου η αγαπημένη μου ήρθε με νέα μεσα στις γιορτές (ούτε ο άγιος βασίλης να ήταν, για τόση χαρά μιλάμε) και μου είπε οτι ο συνάδερφος του συνάδερφου (ώωω συνάδερφε) στην εταιρεία που εργάζεται ψάχνουν για βοηθό και ότι τους μίλησε για εμένα και να ετοιμάσω να στείλω το βιογραφικό μου. Ούτε νέφτι στον κώλο μου να είχα, το εμαιλ είχε φύγει το επόμενο λεπτό κιόλας. Μετά απο δύο τρείς μερούλες είχα και απάντηση οτι την πρώτη εβδομάδα του νέου χρόνου θα με καλούσαν για να συνεντευξιαστούμε!

Τέλεια θα μου πεις, καταπληκτικά θα μου πείς, τί ωραία θα ξεκινήσει η χρονιά θα μου ματαπείς, δεν αντιλέγω, και εγώ το ίδιο σκεφτόμουν και σκέφτομαι ακόμα. Θέση βοηθού λοιπόν.. αλλά!!!! Διότι πάντα υπάρχει ένα αλλά στην υπόθεση! Είμαι παντελώς άσχετη σε αυτό το χώρο και χωρίς καμία γνώση και εμπειρία που ακόμα και η θέση βοηθού φαντάζει βουνό. Κλινικές μελέτες σου λεει σε φάρμακα και τα λοιπά. Γραφήματα, στατιστικές αναλύσεις, ιατρικές μελέτες ένας χαμός που με πονοκεφαλιάζει περισσότερο απο ότι με πονοκεφάλιαζαν τα κινέζικα που αναγκάστηκα να μάθω κάποια φεγγάρια για να επιβιώσω εις την Κίνα.  Εκεί που ασχολιόμουν με τρέσσες και ξέφτια και τσίτια ξαφνικά να ασχολούμε με φάρμακα και ασθένειες και μελέτες!τρατζικ

Έρχεται ο νέος χρόνος, με το καλό κιόλας μιας και κέρδισα φλουρί μετάαα απο πολλάααα χρόνια και μάλιστα καλό φλουρί, λίρα χρυσή κοτσονάτη, απο αυτές τις αυθεντικές που μπαίνεις στον πειρασμό με την πρωτη ευκαιρία να πας να τις σκοτώσεις. Όλοι το είδαν θετικό αυτό για εμένα και μην σου πω οτι ακόμα το πιστεύω πως είναι θετικό (είναι μέχρι να φάω τα μούτρα μου πάλι και να έρθω στα ίσια μου). Περνάει η πρώτη εργάσιμη μέρα, περνάει η δεύτερη...κανένα νέο για την συνέντευξη. Την τρίτη μέρα και εκεί που έλεγα οτι θα με πάρουν απο την επόμενη εβδομάδα να σου ενα τηλ και ενα εμαιλ.. έλα ντε όμως που με ξενέρωσαν, διότι τα αλάνια (κύκλωμα σου λέω) θέλανε μέσα σε ενα 2ωρο να εμφανιστώ. Και σε ρωτώ..μπορεί μια γυναίκα μεσα σε ενα 2ωρο να γίνει μοντέλο και να πάει να παρουσιαστεί? Φυσικά βρήκα ότι δικαιολογία σκέφτηκα και το απέφυγα και κανόνισα για Δευτέρα απόγευμα. ΜΕΓΑ ΛΑΘΟΣ τελικά.. έπρεπε να είχα πάει έστω και αν ημουν σαν λαδωμένος ποντικός.

1ον. Έχουμε και λέμε λοιπόν..  όποια ώρα και να σε καλέσουν εσύ θα τσακιστείς να πάς. Δεν πα να είσαι και με τα σώβρακα, θα τσακιστείς σου λέω. Διότι πλέον θέλουν να βλέπουν τον άνεργο να τσακίζεται και να ματώνει για μια θέση και όχι να πηγαίνει με την άνεσή του και σε λογικά πολιτισμένα πλαίσια. Φρόντισε μόνο να φοράς καθαρό σώβρακο τίποτα άλλο.

Αφου λοιπόν περνάει ένα ολόκληρο σουκού με την αδερφή μου-καθηγήτρια να προσπαθεί να μου μάθει όσα περισσότερα γίνεται για την θέση αυτή (μόνο τα κλάμματα που δεν έβαλα..τέτοια πίεση είχα να την νιώσω απο τότε στο σχολείο που με έβαζε να μάθω το πυθαγόρειο και μετά απο ώρες γράφαμε τέστ στο πυθαγόρειο και εγώ είχα ξεχάσει τα πάντα), έρχεται η Δευτέρα και η στιγμή της συνέντευξης. Άνετη εγώ και χαλαρή διότι ήξερα πως στην τελική οι πιθανότητες να με πάρουν είναι μηδαμινές οπότε τι να λέμε τώρα.

Μπαίνω στο γραφείο, χαμογελαστή και άνετη. Με περιμένουν δύο στελέχη της εταιρείας, ο ένας καθισμένος απο δεξιά μου και ο άλλος απο αριστερά μου. Με το καλησπέρα σας αρχίζουν απανωτές οι ερωτήσεις. Δεν θα κάτσω να σου πω όλες όλες τις ερωτήσεις διότι πραγματικά μέσα στον πανικό που ακολουθήσε λίγα πράγματα πλέον θυμάμαι.

Οι πρώτες ερωτήσεις αφορούσαν την δουλειά μου και τον χώρο που είχα εργαστεί. Ρωτούσαν λεπτομέριες για τις αρμοδιότητες που είχα για το πώς λειτουργούσε η ιεραρχία σχετικά με την δικιά μου θέση. Ερωτήσεις απο τις οποίες θα καταλάβαιναν αν είμαι σε θέση να έχω αρμοδιότητες και να μην χάνω τον έλεγχο αλλα και να πετυχαίνω τον στόχο. Το κεφάλι μου είχε γίνει ήδη μπαλάκι του πινγκ πονγκ διότι κάνανε πάσες ο ένας στον άλλον και δεν τους προλάβαινα σου λέωω!!!

Οι επόμενες ερωτήσεις ήταν ερωτήσεις τύπου αν ήμουν εργοδότης και είχα την δικιά μου εταιρεία και προέκυπταν οικονομικά προβλήματα τι θα έκανα. Και ειλικρινά μπλόκαρα διότι ρε φίλε, ρωτάς μια άνεργη να σου πεί άν ηταν εργοδότης τι θα έκανε στην οικονομική κρίση? Εδώ δεν μπορώ να με φανταστώ σαν υπάλληλο τι θα κάνω με την κρίση θές να έχω και τόσο φιλόδοξα σχέδια? Προσπάθησα αρκετά να δώσω απαντήσεις και σε πληροφορώ απέλυσα πολύ εύκολα κόσμο και κοσμάκη.

Στο τέλος ξαναγύρισαν σε εμένα, με επιπλέον ερωτήσεις και εκει με χτύπησαν σαν χταπόδι στα βράχια. Διότι εγω αγαπητέ μου μετά απο καμιά ώρα που μιλούσα απανωτά και προσπαθούσα να τους εξηγήσω πως λειτουργούσε ο χώρος μου, και να σκεφτώ στο καπάκι και σαν εργοδότης για πρώτη φορά, είχα ηδη πονοκεφαλιάσει και είχα ήδη αρχίσει να πέφτω, διότι ένιωθα πως δεν βγαίνει πουθενά. ΔΕΝ ΣΑΣ ΠΕΙΘΩ οπότε αφήστε να φύγω απο εκεί που ήρθα και τρέχοντας. Παρ'ολα αυτά συνέχισα να απαντώ όσο μπορούσα.

Μετά, με ρώτησαν το κλασσικό αν θεωρώ οτι τα έχω πάει καλά στην συνέντευξη. Εννοείται πως είπα οτι ΔΕΝ ΣΑΣ ΠΕΙΘΩ (μην μου κρύβεστε, δεν ειμαι και ξανθιά. σας πήρα χαμπάρι). Δεν ξερω αν έπρεπε να το πω ή όχι αλλά απηύδησα η φτωχή πλην τίμια και πονοκεφαλιασμένη άνεργη.

Στο τέλος μου ανέφεραν λίγα πράγματα για την θέση, τις αρμοδιότητες, τις απαιτήσεις τους για την θέση αυτή, το ωράριο (που φυσικά παίζει να είναι ανύπαρκτο) και τέλος για τον μισθό. Εδώ είναι να γελάσεις τρεμενάκο μου.  Διότι όταν άκουσα πως για την θέση αυτή δίνουν 600 ευρω (ενω περίμενα τα μισα) μόνο που δεν έβγαλα ντουντούκες και κομφετί και να αρχίσω να κάνω πάρτυ. Έρχεται και η γνωστή ερώτηση για το αν θα είμαι ικανοποιημένη με αυτό τον μισθό και όταν είπα οτι είναι ένας καλός και ικανοποιητικός μισθός μόνο που δεν έβαλαν τα γέλια!! Δεν μπορεί λέω, κάποιος εκει πάνω παίζει και αυτή την στιγμή γελάει πολύ μαζί μου. Άρχισαν να μου λενε οτι δεν είναι βιώσιμα τα 600 και διάφορα τέτοια και εγώ κατέληξα να τους κοιτάω σαν χάνος!

Και αφού το περάσα και αυτό το κομμάτι μου ανέφεραν οτι υπάρχει μία ακόμα συνάντηση κατα την οποία ετοιμάζουν κάποια κείμενα και πίνακες και ζητάνε κάποια πράγματα στον υπολογιστή. Γυρνάει ο ένας και λεει, αφού δεν έχεις τόση εμπειρία με ιατρικά κείμενα θα στο απλουστεύσουμε λίγο και όσο για τους πίνακες θα τους παραλείψουμε. Πάλι καλά που στρόφαρα λοιπόν μέσα στον πανικό και του είπα οτι δεν θέλω ιδιαίτερη μεταχείρηση, ότι είναι να μου το δώσετε και θα το παλέψω. Τουλάχιστον θα ξέρω και εγώ και εσείς τις δυνατότητες μου (αυτό ήταν..επιτέλους πήρα και εγω ματς ποιντ). Εντυπωσίασε ναι, χαμογέλασαν και είπαν σωστή τοποθέτηση.

Τελευταία ερώτηση πριν σηκωθώ και πούνε οτι θα με καλέσουν για την επόμενη συνάντηση:
-Για την θέση αυτή, για να εξελιχτείτε στους 3 μήνες που απαιτούμε, τί είστε διατεθειμένη να κάνετε?
(ήθελα να τους πω οτι θα κάνω σκονάκια, οτι θα βάζω την αδερφή μου να τα ετοιμάζει και θα τα φέρνω έτοιμα και άλλα πολλά)
-Τα πάντα (αρκεί να μην ζητήσετε να κάτσω να με πηδήξετε κυριολεκτικά..σκεφτόμουν απο μέσα μου), ακόμα και να μελετήσω σπίτι μου όσο χρειαστεί (δεύτερο ματς ποιντ)

Καπως έτσι, μετά απο μιάμιση ώρα στησίματος στον τοίχο, στα τέσσερα, στο τραπέζι, στην καρέκλα και όπως αλλιώς θές τελείωσα και έφυγα απο εκεί γκανιασμένη και για νερό. Τώρα είμαι σε αναμονή για την επόμενη συνάντηση (θα γελάσουμε παρα πολύ που δεν ήθελα και ιδιαίτερη μεταχείρηση). Θα γίνω το ανέκδοτο στην εταιρεία της αδερφής μου, την βλέπω την δουλειά.

Συνοψίζω αγαπητέ μου γιατί κουράστηκα κιόλας (αυτό δεν είναι ανάρτηση αλλά η εφημερίς της κυβερνήσεως).
2ον Στις ερωτήσεις για την δουλειά σου και τις αρμοδιότητες δεν ξεχνάς να αναφέρεις ποσο δυναμικός και πόσο ενεργός ήσουν στην εταιρεία σου. Ακόμα και αν είναι ψέμμα. Ακόμα και αν η μόνη σου ικανότητα ήταν να κάνεις μπαλάκια τις σελίδες Α4 και να βάζεις καλάθια στον κάδο.
3ον Πλασάρεις συνέχεια τον εαυτό σου, οπότε πρόσεχε καλά τί λες, πως το λές και φυσικά να χαμογελάς και να μην τρέμεις σαν το ψάρι. Ειδικά αν έχεις πει ψέμματα προσπάθησε να μην το δείξεις. Το μυρίζονται σου λέεεεωωω!!
4ον Στο κομμάτι οικονομικά, τι να σου πω.. είναι ερώτηση παγίδα. Ο θεός μαζί σου.
5ον Δεν ξεχνάς να υπενθυμίζεις οτι θα στήσεις και κώλο αν χρειαστεί για να επιτύχεις. Δεν τους ενδιαφέρουν μονο τα καλά παιδιά αλλά και τα αιμοβόρικα.

Προς το παρόν δεν εχω άλλη συμβουλή. Στην τελική, ας βρώ πρώτα δουλειά και μετά να σου δώσω και συμβουλές επιτυχίας. Μπορεί και όσα είπα να είναι τελικά λάθος. Εσύ να θυμάσαι μόνο οτι εκεί έξω έχουν αγριέψει πολύ τα πράγματα και ακόμα και αν πάς για υδραυλικός θα σε ρωτήσουν αν μπορείς να συνεργαστείς σε ομαδικό επίπεδο. Λες και θα κάνεις με την βοθροσωλήνα ομάδα.

Καλή μας επιτυχία!!!!!